و این منم رضا پارسایی که این روزها خیلی گرفتار است!! در دفتر نشریه ادبی  "ایرانشهر"...این

نشریه به همت دلسوزان امر غزل متفاوط و   با صاحب امتیازی  سرکار خانم ناهید مهر افروز و

 مدیر مسئول سرکار خانم اکرم شیخ پور و همکاری و هم فکری دانشجویان و صاحب نظران 

از جمله  سید مهدی موسوی ،  فدروس ساروی،حامد داراب و خانم فاطمه اختصاری به چاپ رسید.

عزیزانی که تمایل دارند شماره جدید ایرانشهر به دستشان برسد درکامنت خصوصی   آدرسشان را بگذارند

 البته تیراژمان خیلی پایین است ومخاطب زیاد...این نشریه یک جورایی وام دارهمین فردا بود میباشد که

البته در شماره های بعد مقالات خیلی جدید ترمیزنیم و قرار است با همکاری اسپانسر جدید  تیراژ شماره های

 بعدبیشتر شود و به دست همه علاقمندان برسددر صورت تمایل برای اشتراک شش ماهانه نشریه ادبی ایرانشهر

 مبلغ ۴۵۰۰ تومان به شماره حساب۵۲۴۳۵۱۴۶۱۶ تجارت کارت شعبه دانشگاه اراک 

 به نام رضا صحرایی( پارسا) واریز نمایند و عکس فیش را به علاوه نام و آدرس کامل 

 به ایمیل reza.sahraei@gmail.com  به صورت اتچ فایل بفرستند. از همه شاعران منتقدان و

 کسانی که در راه ادبیات فرا معاصر ! ایران قلم میزنند صمیمانه دعوت میکنیم برای شماره های بعدی نشریه

ایرانشهر ما را یاری نمایند...

شاید، انگار، کاش، هیچ، هنوز...

دعوتی تلخ!!! همچنان مرموز...

اول که شروع کردم دلم نیامد شعر های دیگرم را در وبلاگ بزنم

و حوصله وبلاگ دیگری هم نداشتم همیشه برای م ر ی م سروده ام

 و خواهم سرود خودش میداند ولی برای عقب نیفتادن از قافله

 متفاوت(ط) سرایی یکی از آخرین شعرهایم را

تقدیم میکنم به شما...

                                                     باز هم اضطراب خونی که،در سرم بود/ ریخت روی زمین

                                                 تا که پایان دهم شروعی را،فکر بی روح او مچاله ترین     

شاید از شکلک مداوم آب، شاید از ترس مبهم کج فهم

   شاید از درک هستی بی پوچ،شدم اینگونه گیج گیج ... ببین!!!

سیلی محکمی که خوردم را ، چه قشنگ از سرم گذشت/ زمان

   -ریخت روی زمین سرد خدا ، خون م...ن توی تنگ یک خورجین!!

خون سرخی که در رگم جریان/ داشت از روی شعر می افتاد

   تا که پرواز را تمام... کند، مثل یک ترس جوجه شاهین

بی هدف شعر را ورق بزنید، دیدن واژه ها چه تکراری...

   هم برای تو هم برای شما، هم برای خودم برای همین-

-است که میرویم و می آییم ، مثل ارزانترین قیمت ها

   مثل یک سنگ از نژاد هوا، مثل مرداب ساکت و غمگین..

باز هم ترس مبهم هستی ، باز هم فکر رب...نوع...خدا

   تا که پایان دهیم دنیا را ، تا که پایان دهم همین و همین...

                                                                                    رضا پارسا